Ervaring van Annemarie Peters

Cursist van de OnlineViltSchool gestart 1-9-2018

 

Omdat Annemarie het zo mooi beschreven heeft, heb ik haar gevraagd of ik het met jullie mag delen, en dat mocht, met naam en Foto, (Dank je wel Annemarie, ik hoop dat je een mooie vilt carrière tegemoet gaat, de eerste stappen zijn gezet

In december j.l. kreeg ik mijn diploma voor ayurvedisch practitioner (ayurveda is het oudste gezondheidssysteem van de wereld met de roots in India). Mijn directeur zei bij de uitreiking: “ Ik heb er vertrouwen in dat je veel voor mensen kunt betekenen, maar bovenal vergeet niet dat je ook de ziel hebt van een kunstenaar.”

Ik moest er van giechelen. “De ziel van een kunstenaar”? Dat klinkt pathetisch.  Toch vond het begrip kunstenaarschap  een resonantie in mij…het voelde op een bepaalde manier als een erkenning….maar was het voor mijn kunstenaarschap nu op mijn 62e niet te laat?

In december was ik  ook begonnen met spinnen , in het kader van de revalidatie van een nieuwe knie, met de gedachte dat de repeterende beweging van het spinnen  de spierpomp en zo het herstel zou activeren.  Allengs kreeg echter het spinnen en de liefde voor wol een vlucht.  Ik was in maart met  vervroegd pensioen gegaan met de bedoeling mijn ayurvedische praktijk op te bouwen, maar  de bevlogenheid  voor wol  verdrong dit voornemen.  Ik spon niet alleen maar begon te experimenteren met het verven en verwerken van de wol. Het bezig zijn met wol ontwikkelde zich van hobby  organisch tot een ambacht.

Op de FB site van spinnen en spinnenwielen werd een aankondiging gedaan van een introductie van de online viltschool. Ik was benieuwd, maar zou me daar zeker niet voor aanmelden. Dat geknoei met water en olijfzeep vond ik maar een onoverzichtelijk gedoe en bovendien was ik me net aan het bekwamen in de wereld van het spinnen.

Tijdens de introductie vertelde Ingeborg over het ontwerpen…Als kind had ik de droom om modeontwerpster te worden, maar het kwam er niet van omdat ik rekenblind was en daardoor een leerachterstand op liep dus naar de huishoudschool moest en dat was te weinig vooropleiding voor de kunstacademie. Ik kwam in de hulpverlening terecht en toch via allerlei opstapcursussen werd ik uiteindelijk geestelijk verzorger (post HBO).

Ingeborg vertelde ook over aandacht voor kunstgeschiedenis, kostuumontwerp en mij hart maakte een huppelsprong. Ik had ook levensbeschouwing kunst en cultuur gestudeerd. Het museum bezoek kon ik nu weer functioneel maken. Voordat haar introductie ten einde was voelde ik een groot “ja!” in mij, terwijl ik nog nooit had gevilt.

Sinds de start van de opleiding besef ik dat in het vilten  al mijn  aspiraties kan samen brengen : mijn kunstenaarsziel, mijn interesse in kunst en cultuur, mijn ervaring als schilderes, het spinnen,  naaien, ontwerpen en mijn kennis van mythen, symbolen en sprookjes.

De eerste keer toen ik ging vilten werd het inderdaad een natte kliederboel en moest ik dweilen en kon ik ook mijzelf uitwringen.  Maar door de praktische instructies van de filmpjes van Ingeborg wordt het vilt  proces overzichtelijk. Het vilten is beslist een pittige workout, maar verrassend hoe het effect heeft . De lichamelijk inspanning en het bezig zijn met mijn handen is ook een welkom antwoord op een aaneenschakeling van studies die een onevenredig  appel deden op mijn intellectuele capaciteiten.

Het spinnen en het vilten lijken een andere laag van mijn wezen aan te boren, een laag die hunkerde naar ontginning.

Ik merk dat ik ook anders begin te kijken wandelend met de hond raak ik verrukt over een stukje boomschors bedekt met wat krummelig mos. Ik vergaap me aan een perspectief in het landschap en bedenk hoe ik dat eventueel kan vertalen in een viltproject. Deze manier van kijken brengt me ook bij de beleving van het onmiddellijke nu en dat is een bevrijding.

Ook mijn dochters zijn verrukt en supporten mij. Laats zei mijn oudste dochter:  “Eindelijk mam, geef je ruimte aan de beweging van je ziel!” Dat roerde mij. En ook mijn echtgenoot is enthousiast en kocht alvast voor mijn verjaardag (29 september) een kaardmolen.

Intussen heb ik mijn praktijk voor ayurveda omgebouwd tot wol atelier. Dat was een daad om mijn kunstenaarsziel serieus te nemen.

Kortom  ik voel  zoveel blijdschap dat ik mijzelf uiteindelijk  toestemming heb gegeven omdat creatieve aspect van mijn wezen een ruime plaats te geven in mijn leven. Bovenal voel ik de ontvankelijk verrukking over hetgeen ik nog allemaal kan leren en dat geeft ook zin.  Het is blijkbaar nog niet te laat!

Van twee lappen maakte ik een kussen. Ik heb toen we in september in Zuid west Noorwegen waren nogal foto’s gemaakt tijdens een tocht langs een fjord. In die tijd bestudeerde ik ook de les beeldende vorming. Bij “perspectief” werd gezegd dat de voorstelling op de voorgrond in kleur, structuur en vorm manifester is en verder gelegen vervaagd het. Ik zag dat dus duidelijk bij de fotos die ik had gemaakt. Ik heb de berg op de voorgrond vorm gegeven door ongekaarde Gotlant geverfd in de oven met mosgroene geelachtige tint. Deze toepassing geeft ook een verrassende structuur aan het viltwerk.

Comments

  • Jetty van der Grift- Bakker

    Wat een heerlijk verhaal, dankjewel voor het delen. Ook ik heb mezelf verloren in de wol, zo erg zelfs dat ik mijn grootste hobby met Paverpol een beetje aan de kant heb geschoven. Hoewel ik toch wel plannen heb om in het voorjaar met een workshopsessie te starten in mijn ‘nieuwe’ atelier. Maar eigenlijk zegt mijn hart spring achter dat spinnewiel en/of pak wat wol en begin te vilten. Dus ik herken heel erg je gevoel. Bedenk dat het leven te kort is om je passie te laten verstoffen, dus ga ervoor.

  • Ankie van Oorsouw

    Hallo Annemarie, leuk dat je zo switch naar het creatieve ,die kunstenaar zit er wel in, mooie kussens. De mogelijkheden met wol zijn oneindig en daar ga je nog heel veel plezier mee beleven. Leuk je ontmoet te hebben met zoveel enthousiasme ! Groetjes Ankie

  • Jannemieke Van Wolferen

    Wat mooi dat je dit talent in jezelf hebt ontdekt en serieus hebt genomen. Veel plezier!

  • Nel Visser

    Wat een verhaal.
    Mooi beschreven vanuit jezelf. Soms heel herkenbaar.
    Was fijn om te lezen!